Ներկայացնում ենք նոր նախագիծ։ Հովհաննես Թումանյանի լեզուն հարուստ է ժողովրդական, բարբառային բառերով ու արտահայտություններով։ Դրանց մի մասը քիչ գործածվող է, երբեմն՝ անհասկանալի։
«Թումանյանի օգնականն» ամեն շաբաթ կներկայացնի մեկ բառ գրողի ստեղծագործություններից և ձեզ կառաջարկի ասել դրա նշանակությունը։
ԴԱՓը ձորերում՝ բանջարանոցներում ամառվա բնակության տեղն է, հյուղը, հյուղակը։
Մեջբերումը՝ «Եղջերուն» պատմվածքից։
Ուրիշ ի՞նչ բառով կարող էր Թումանյանը փոխարինել «դափ»-ը։
ՄՈՐՄՈՆՋԱԲՈՒՆը մրջյունի բույնն է, ՄՈՐՄՈՆՋը՝ մրջյունը։
Մեջբերումը՝ «Արջաորս» պատմվածքից
Ի՞նչ նկատի ունի Թումանյանը՝ ՄՈՐՄՈՆՋԱԲՈՒՆ ասելով։ Ի՞նչ է մորմոնջը։
Մերունը խոճկորներ ծնած խոզն է։
Մեջբերումը՝ «Արջաորս» պատմվածքից։
Ի՞նչ է մերունը։ Բացատրե՛ք Թումանյանի օգտագործած այս բառի իմաստը։
ՂՐՂԻՆ գիշատիչ թռչուն է, որը պատկանում է բազեների ցեղին, սնվում գլխավորապես ճնճղուկներով։ Այլ կերպ՝ ճուռակ։
Մեջբերումը՝ «Քաջերի կյանքից» պատմվածքից։
Ինչի՞ց էին ահաբեկվում ճնճղուկները՝ ըստ Թումանյանի։
ԽԶԱՐԸ երկու հոգով քաշելու մեծ սղոցն է (տե՛ս նկարը), ԽԶԱՐՉԻՆ՝ այդ սղոցով աշխատող բանվորը։
Մեջբերումը՝ «Աղքատի պատիվը» պատմվածքից։
Ո՞վ է խզարչին, կամ ի՞նչ է խզարը։
ՃԱԼը գետափն է, որտեղ թփեր ու մանր ծառեր են բուսնում։
Մեջբերումը՝ «Երկաթուղու շինությունը» պատմվածքից։
Թումանյանը պատմում է, որ Սիմոնն ու Ուհանես բիձեն ՃԱԼՈՒՄ էին ճիպոտը կտրում։ Որտե՞ղ է դա։
ՉԱՐԴԱԽ նշանակում է «ծածկ, սրահ»: Թումանյանը բառը կիրառել է փոխաբերաբար՝ «իրարից հեռու, դեպի վեր ուղղահայաց ձգված քառաճյուղ բարձր եղջյուրներ» իմաստով։
Մեջբերումը՝ «Եղջերուն» պատմվածքից։
Պախրան կարո՞ղ է չարդախ ունենալ։ Ի՞նչ է դա։